Ο Γιαννάκης Παχταλιάς ήταν γέννημα–θρέμμα των ακαδημιών του Απόλλωνα, όπου το 1986/87 με την εφηβική ομάδα δεν άφησε απλώς το στίγμα του αλλά έγραψε ιστορία.
🏆 Πρωτάθλημα με την εφηβική ομάδα
⚽ 24 γκολ – πρώτος σκόρερ
Ο Γιαννάκης δεν ήταν απλώς ένα ακόμη ταλέντο. Ήταν ποδοσφαιρικό μυαλό. Σπουδαίος μεσοεπιθετικός, με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, καθαρή σκέψη, οξυδέρκεια και αντίληψη χώρου που σπάνια συναντάς. Δυνατό, ευθύβολο σουτ, ευχέρεια στο σκοράρισμα, προσωπικότητα στο παιχνίδι του. Είχε όλα τα φόντα να σταδιοδρομήσει και να αφήσει εποχή με τη φανέλα του Απόλλωνα.
Την περίοδο 1988–1989, σε ηλικία μόλις 19 ετών, φόρεσε τη φανέλα της πρώτης ομάδας του Απόλλωνα.7 συμμετοχές. Λίγες σε αριθμό, αρκετές όμως για να φανεί καθαρά πως εκεί υπήρχε ποδοσφαιριστής πρώτης γραμμής. Τα δείγματα ήταν αδιαμφισβήτητα. Το ταλέντο δεν κρυβόταν.
Κι όμως…
Μετά το τέλος της σεζόν 1988–1989, ο Γιαννάκης αναγκάζεται να αφήσει τη Λεμεσό και τον Απόλλωνα και να μετακομίσει στην Πάφο, στον Ευαγόρα, αφού οι τότε ιθύνοντες δεν έδειξαν ποτέ το ενδιαφέρον που όφειλαν σε ένα παιδί των ακαδημιών με ξεκάθαρο ταλέντο και προοπτική.
Μια απόφαση που δεν πάρθηκε από τον ίδιο με την καρδιά, αλλά επιβλήθηκε από την αδιαφορία και το βάρος της ανάγκης.
Κανείς δεν θα μάθει ποτέ ποια θα ήταν η εξέλιξή του αν έμενε στον Απόλλωνα, αν δούλευε καθημερινά υπό τις οδηγίες του «Στρατηγού» Ντιτλ Φέρνερ, αν το ταλέντο του συναντούσε τη στήριξη και τη συνέπεια που απαιτεί το υψηλό επίπεδο. Αυτό το «αν» θα αιωρείται για πάντα πάνω από την ιστορία του.
Κι όμως, ο Γιαννάκης δεν χάθηκε. Δεν εξαφανίστηκε. Στην Πάφο έχτισε καριέρα με αξιοπρέπεια και διάρκεια. Αγωνίστηκε σε Ευαγόρα, Πάφο, ΑΠΟΠ Κυνήρα και Ατρόμητο Γεροσκήπου, καταγράφοντας:
📊 407 συμμετοχές
⚽ 73 τέρματα
Αριθμοί που κερδίζονται μόνο από ποδοσφαιριστές που έχουν ποιότητα, χαρακτήρα και συνέπεια.
Η αξία του αναγνωρίστηκε και σε εθνικό επίπεδο. Δύο συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου Ανδρών με παρουσία και στις μικρότερες εθνικές ομάδες.
Ο Γιαννάκης Παχταλιάς υπήρξε μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία γιατί το ποδόσφαιρο, και όσοι το διαχειρίστηκαν τότε, δεν κατάλαβαν ποτέ τι κρατούσαν στα χέρια τους.
Κάποιες καριέρες κρίνονται από τις πόρτες που δεν άνοιξαν ποτέ. Και η δική του έμεινε μισάνοιχτη, όχι από επιλογή, αλλά από αδιαφορία κάποιων στον Απόλλωνα που δεν εκτίμησαν ή αξιολόγησαν σωστά.
Κι όμως, ό,τι κι αν δεν έγινε, δεν σβήνει αυτό που ήταν. Ένα τεράστιο ταλέντο. Ένα παιδί των ακαδημιών του Απόλλωνα. Ένας ποδοσφαιριστής ουσίας.
Ένας άνθρωπος που τίμησε κάθε φανέλα που φόρεσε.
