«Σίγουρα η χρονιά 1981-82 που έσπασα το πόδι μου θα έπρεπε να ήταν για μένα μια από τις πιο άσχημες της ποδοσφαιρικής μου σταδιοδρομίας. Γιατί σίγουρα δεν υπάρχει πιο δυσάρεστη στιγμή από τον τραυματισμό ενός αθλητή, που τον υποχρεώνει να μείνει για κάποιο χρονικό διάστημα μακριά από την αγωνιστική δράση.
Όμως στη δική μου περίπτωση, η περιπέτεια που είχα επισκιάστηκε από τις επιτυχίες της ομάδας μου στο πρωτάθλημα και το Κύπελλο, αφού εκείνη τη χρονιά φθάσαμε στον τελικό, και βγήκαμε στην Ευρώπη, ενώ εγώ σημείωσα το γκολ της νίκης στην Πάφο ενάντια στον ΑΠΟΠ που μας οδήγησε σε αυτήν.
Παράλληλα αναδείχθηκα και πρώτος σκόρερ της ομάδας μου στο θεσμό του Κυπέλλου. Όλα αυτά ήταν φυσικό επόμενο να με κάνουν να ξεχάσω την ατυχία μου, που ωστόσο ήταν σίγουρα για μένα μια κακιά ανάμνηση, μια δυσάρεστη πραγματικότητα».
Γιαννάκης Ιωάννου
