Πριν γίνουν μόδα οι μασκότ. Στα 80’s γεννήθηκε κάτι καθαρά κυανόλευκο. Ο πρώτος μπούλουκος. Και είχε όνομα: Παύλος Νούρμης.
Δεν φορούσε απλώς στολή. Τη ζούσε. Ήταν ρόλος, αποστολή, τελετουργία. Ήταν ο άνθρωπος που έπιανε τη Δυτική από το χέρι και της έλεγε: «Πάμε». Πριν τη σέντρα, της φόραγε ψυχολογία. Της άναβε τη σπίθα. Και μετά… άφηνε τη φλόγα να κάνει τα υπόλοιπα.
Και όταν ο Παύλος ξεκινούσε, η εξέδρα γινόταν σύμμαχος, ο αντίπαλος ένιωθε βάρος και το γήπεδο άλλαζε θερμοκρασία.
Πριν τα social, πριν τα trends, πριν τα “show”, υπήρχε η αυθεντικότητα. Υπήρχε ο άνθρωπος κάτω από τη στολή. Από τους πρώτους που κατάλαβαν ότι ο κόσμος δεν είναι κομπάρσος αλλά είναι δύναμη.
Ήταν η εποχή που όλα ήταν αληθινά.
Χωρίς σενάριο. Μόνο πάθος.
Ο Παύλος Νούρμης δεν ήταν απλώς ο πρώτος κυανόλευκος μπούλουκος. Ήταν ψυχή, ήταν φωνή, ήταν ένα κομμάτι της εξέδρας που δεν ξεχνιέται.
Ήταν ο πρόλογος της εξέδρας.
Και κάποια κεφάλαια… δεν ξαναγράφονται. 💙🤍
