Υπάρχουν παίκτες που βλέπουν το παιχνίδι. Κι άλλοι που το νιώθουν. Ο Αμίρ Τελίκοβιτς το προέβλεπε. Είχε το σπάνιο χάρισμα να γνωρίζει πριν καν κυλήσει η μπάλα, πού θα καταλήξει η φάση. Πού θα ανοίξει το κενό. Πότε θα κάνει το σπριντ ο επιθετικός. Πότε θα ζητήσει τη μπάλα στην πλάτη. Και την ίδια στιγμή, η μπάλα βρίσκεται ήδη εκεί.
Είναι αυτό που ξεχωρίζει τους καλούς απ’ τους κορυφαίους η πρόβλεψη πριν την εκτέλεση. Γιατί δεν είναι θέμα δύναμης. Δεν είναι καν θέμα τεχνικής. Είναι θέμα νοημοσύνης. Ο Αμίρ έπαιζε με το μυαλό. Και το δικό του, δούλευε πιο γρήγορα από όλους.
Κάποιοι λένε αχ και να ερχόταν στον Απόλλωνα σε νεαρότερη ηλικία!
Εμείς τους λέμε αν ήταν σε νεαρότερη ηλικία ούτε καν θα γυρνούσε να μας έβλεπε ή να περνούσε από δω!
