Υπάρχουν ευκαιρίες που τις βλέπεις μία φορά και τις θυμάσαι για πάντα. Φάσεις που, όσες φορές κι αν τις παρακολουθήσεις, εξακολουθούν να σε κάνουν να αναρωτιέσαι πώς είναι δυνατόν η μπάλα να μην κατέληξε στα δίχτυα. Γιατί το ποδόσφαιρο, όσο απλό κι αν μοιάζει κάποιες στιγμές, κρύβει μέσα του την πιο παράλογη και απρόβλεπτη πλευρά του.
Σαν σήμερα, πριν από 24 χρόνια, στο πλαίσιο της 7ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος της περιόδου 2002-03, ο Απόλλωνας αντιμετώπιζε το ΑΠΟΕΛ στο ΓΣΠ. Μια αναμέτρηση που έμεινε στη μνήμη για μία από εκείνες τις χαμένες ευκαιρίες που μοιάζουν αδύνατον να εξηγηθούν με τη λογική.
Το χρονόμετρο έδειχνε το 77ο λεπτό. Ο πρωταγωνιστής της φάσης; Ο Ούκας Σόσιν, ένας ποδοσφαιριστής με εκτελεστική δεινότητα που τον κατατάσσει ανάμεσα στους σπουδαιότερους σκόρερ που φόρεσαν ποτέ την κυανόλευκη φανέλα.
Κι όμως, ακόμη και οι κορυφαίοι έχουν τις κακές στιγμές τους. Σε μια φάση που έμοιαζε να έχει όλα τα συστατικά ενός βέβαιου γκολ, με το τέρμα μπροστά του άδειο και χωρίς ουσιαστική πίεση, ο Σόσιν δεν κατάφερε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Μια ευκαιρία από εκείνες που, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε να μετατραπούν σε γκολ σχεδόν με κλειστά μάτια.
Ο Ούκας Σόσιν, ένας σπουδαίος εκτελεστής, μας υπενθύμισε εκείνο το απόγευμα πως ακόμη και ο πιο δεινός σκόρερ μπορεί να χάσει ένα γκολ που μοιάζει πιο εύκολο να σημειωθεί παρά να χαθεί.
Γιατί στο ποδόσφαιρο, φίλοι μου, όλα μπαίνουν… και όλα χάνονται!
Για την ιστορία, εκείνη ήταν η πρώτη χρονιά του Ούκας Σόσιν με τη φανέλα του Απόλλωνα, την οποία ολοκλήρωσε με τον εντυπωσιακό απολογισμό των 21 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, εκ των οποίων τα 18 σημειώθηκαν στο πρωτάθλημα και τα 3 στο κύπελλο. Ένας απολογισμός που επιβεβαιώνει την εκτελεστική του κλάση και τη θέση που έμελλε να κατακτήσει στην ιστορία της ομάδας μας.
