Κάποτε ο Απόλλωνας δεν έμπαινε στο γήπεδο για να διεκδικήσει τον σεβασμό. Έμπαινε έχοντας ήδη κερδίσει τον φόβο του αντιπάλου. Η μπάλα στα πόδια τους, η εξέδρα στα ουράνια και οι αντίπαλοι σε διαρκή αναζήτηση απαντήσεων. Τι εποχές!
Ήταν το ποδόσφαιρο όπως θέλαμε να το θυμόμαστε, αυθεντικό, περήφανο, απρόβλεπτο και γεμάτο κυανόλευκη μαγεία.
Όταν κάποτε ο Απόλλωνας ήταν ο φόβος των αντιπάλων και το όνειρο των δικών του.
Τυχεροί όσοι τον έζησαν. Ευλογημένοι όσοι τον αγάπησαν. Και άτυχοι μόνο όσοι δεν πρόλαβαν να νιώσουν από κοντά τι σήμαινε εκείνος ο Απόλλωνας.
