«Εκείνη τη χρονιά, το 1990-91, ό,τι προαίσθηση είχα, τελικά βγήκε αληθινό. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα περιστατικό στο γήπεδο προπόνησης του Park Beach λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Ήταν εκεί ο κύριος Ντίμης Κίρζης, μαζί με αρκετούς άλλους παράγοντες του σωματείου. Κάποια στιγμή, κάποιος με ρώτησε:
«Εσύ πιστεύεις ότι, με το υλικό που έχουμε φέτος, μπορούμε να χτυπήσουμε το πρωτάθλημα;»
Χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, αυθόρμητα, του απάντησα: «Ναι. Φέτος πιστεύω ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα μέχρι τέλους.» Ήταν μια αίσθηση που είχα από την αρχή. Και τελικά, η πορεία της ομάδας με δικαίωσε.
Το ίδιο περίπου συνέβη και με τον Πεσίροβιτς. Τον είχαμε φέρει από το εξωτερικό για δοκιμαστικά και, καθώς ήταν ταλαιπωρημένος από το ταξίδι και μόλις είχε φτάσει από το αεροδρόμιο, τον βάλαμε σχεδόν αμέσως να αγωνιστεί στην τιμητική συνάντηση για τον Θράσο Κονιώτη. Στα δοκιμαστικά άρεσε και σε μένα και στον Φέρνερ. Ο Φέρνερ, όμως, είχε στραμμένη την προσοχή του και σε κάποιους άλλους ποδοσφαιριστές από τη Γερμανία και, φυσιολογικά, ήταν λίγο διστακτικός να πάρει την τελική απόφαση.
Λίγο αργότερα, όταν συναντηθήκαμε στο ξενοδοχείο, του είπα: «Μίστερ Φέρνερ, αφού σου άρεσε ο Πεσίροβιτς, πρέπει να τον κλείσουμε τώρα. Πιστεύω ότι, αν τον αφήσουμε, αργότερα θα τον ψάχνουμε και δεν θα τον βρίσκουμε.» Το συζητήσαμε για λίγο και τελικά συμφώνησε και μου είπε: «Εντάξει. Να πάει το θέμα στο συμβούλιο, και αν συμφωνήσουν με τον μισθό του τότε να τον αποκτήσουμε.» Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Κοιτάζοντας σήμερα πίσω, θεωρώ ότι εκείνη η απόφαση ήταν από τις σημαντικές κινήσεις που έγιναν τότε για να δημιουργηθεί η ομάδα που όλοι γνωρίζουμε. Και αισθάνομαι ιδιαίτερη ικανοποίηση γιατί, είχα κι εγώ τη δική μου, μικρή αλλά ουσιαστική συμβολή στην απόκτηση του Πεσίροβιτς».
Άννινος Σωφρονίου
