«Τότε οι ομάδες έπαιζαν με λίμπερο. Διέθετα την ικανότητα να διαβάζω εξαιρετικά τη κάθε πιθανή κίνηση του αντιπάλου. Όταν ήταν έτοιμός να βγάλει τη μακρινή πάσα πάντα έβγαινα πρώτος πάνω στη φάση για να μπορέσω να καλύψω ιδανικά τους δυο κεντρικούς αμυντικούς που είχα μπροστά μου.
Επίσης είχα το πλεονέκτημα του άλματος. Δυσκολεύονταν πάρα πολύ οι αντίπαλοι παίκτες, να μου πάρουν κεφαλιά, όσο ψηλοί και αν ήταν. Μπορούσα να σηκωθώ στον αέρα ψηλότερα από αυτούς.
Το τρίτο μεγάλο μου προσόν ήταν ότι ως ποδοσφαιριστής είχα διορατικότητα. Μπορούσα να μαντέψω που θα πάει η μπάλα και να δώσω τη σωστή πάσα προς τους συμπαίκτες μου. Είχα την ικανότητα να βγάλω μπαλιά ακριβείας από απόσταση 35-40 μέτρων.
Ήμουν ταλαντούχος ποδοσφαιριστής. Δεν είναι εύκολο να παίξεις για 22 χρόνια ποδόσφαιρο και μάλιστα να μπορέσεις να διατηρηθείς σε ένα τόσο ψηλό επίπεδο. Αν εγώ έπαιζα μπάλα τώρα θα ήμουν χωρίς καμία αμφιβολία εκατομμυριούχος».
Σταύρος Στυλιανού
1980/81-1985/86
