Η σημερινή (25/8) μέρα δεν είναι απλώς μέρα θλίψης, αλλά και μέρα μνήμης και τιμής. Η οικογένεια του Απόλλωνα θρηνεί την απώλεια ενός δικού της ανθρώπου. Ένας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που τίμησε όσο λίγοι τη κυανόλευκη φανέλα, ο Αντωνάκης Παναγίδης, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη παρακαταθήκη.
Με την παρουσία του στο γήπεδο και το ήθος του εκτός αυτού, έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του συλλόγου. Σήμερα, οι μνήμες ζωντανεύουν, οι στιγμές δόξας επιστρέφουν στη σκέψη όλων μας με το όνομά του να μένει για πάντα χαραγμένο στις καρδιές του κόσμου του Απόλλωνα.
Στις γραμμές που ακολουθούν, ετοιμάσαμε ένα αφιέρωμα στη μνήμη του, ώστε οι παλιοί να θυμούνται και οι νέοι να μαθαίνουν ποιος ήταν, τι πρόσφερε και γιατί το όνομά του θα μείνει ανεξίτηλο στην ιστορία του Απόλλωνα. Αιωνία του η μνήμη.
Ο Αντωνάκης Παναγίδης γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου, 1950 και αποτελεί μια από τις εμβληματικές φιγούρες της ποδοσφαιρικής ιστορίας του Απόλλωνα διαπρέποντας με τα «κυανόλευκα» από τα μέσα μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’60 βάζοντας τη δική του σφραγίδα στις 2 πρώτες κατακτήσεις κυπέλλων της ομάδας μας το 1966 και το 1967!
Ο Αντωνάκης Παναγίδης φόρεσε και τίμησε την Θρυλική φανέλα με το Θεό Απόλλωνα στο στήθος για 6 συναπτά έτη από την περίοδο 1964/65 μέχρι την περίοδο 1969/70.
Άφησε το δικό του στίγμα στην ομάδα μας αφού κατάκτησε με τον Απόλλωνα τα 2 πρώτα ιστορικά κύπελλα, (1965/66, 1966/67), έχοντας μάλιστα πολύ ενεργή συμμετοχή σε αυτά, έχοντας σκοράρει το 1966 το καθοριστικό τρίτο γκολ δίνοντας το προβάδισμα στην ομάδα μας με 3-2 κόντρα στη Νέα Σαλαμίνα στην νίκη-κατάκτηση μας με 4-2 ενώ το 1967 σημείωσε το μοναδικό γκολ του τελικού κόντρα στην Αλκή χαρίζοντας ουσιαστικά στον Απόλλωνα το δεύτερο τρόπαιο του κυπέλλου στην ιστορία του.
Ο Αντωνάκης Παναγίδης υπήρξε ένας από τους ποιοτικότερους αριστερούς εξτρέμ όχι μόνο που αγωνίστηκαν ποτέ στην ομάδα μας αλλά και γενικότερα του κυπριακού ποδοσφαίρου.
Η παρουσία του στον αγωνιστικό χώρο ήταν καθηλωτική. Εξαιρετικός διεμβολιστής, ταχύτατος, ευέλικτος, με αέρινο στυλ, ασυναγώνιστος στο ένας εναντίον ενός σκορπούσε τον τρόμο και τον πανικό στους αντιπάλους με τις τρομερές επελάσεις του από αριστερά.
Η εξαιρετική του ντρίπλα, το απρόβλεπτο στις κινήσεις του και η «φαρμακερή» του σέντρα που συχνά μετουσιωνόταν σε γκολ, τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πλέον ξεχωριστούς ποδοσφαιριστές που φόρεσαν ποτέ τη κυανόλευκη φανέλα.
Δεν ήταν μόνο η ικανότητά του να διασπά κάθε άμυνα, αλλά και ο τρόπος που το έκανε: με πάθος, με στυλ, με την αίσθηση ενός ποδοσφαιριστή που στην καλή του μέρα πραγματικά δεν είχε αντίπαλο να τον ανακόψει.
Πήρε το βάπτισμα του πυρός σε ηλικία μόλις 15 ετών στις 30 Μαίου 1965 στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας μας με την Ομόνοια στο ΓΣΠ, παιγνίδι που έληξε ισόπαλο 1-1 με προπονητή τον Πανίκο Κρυστάλλη που ήταν ο άνθρωπος που τον ανέδειξε και τον καθιέρωσε ως βασικό στέλεχος της ομάδας μας.
Με τη φανέλα του Απόλλωνα σκόραρε σε όλες τις διοργανώσεις 25 γκολ (18 γκολ στο πρωτάθλημα και 7 στο κύπελλο) που τον κατατάσσουν στην 21η θέση ανάμεσα στους γηγενείς σκόρερ του Απόλλωνα όλων των εποχών, έχοντας αγωνιστεί στον Απόλλωνα μόνο μέχρι την ηλικία των 19 ετών!
Στο θεσμό του κυπέλλου έχοντας σκοράρει 7 γκολ (2 σε τελικούς) βρίσκεται στην 9η θέση ανάμεσα στους γηγενείς σκόρερ του Απόλλωνα όλων των εποχών.
Αγωνίστηκε με τη φανέλα του Απόλλωνα μια φορά στα ευρωπαϊκά σαλόνια κόντρα στην Στάνταρ Λιέγης στις 28 Σεπτεμβρίου 1966 στην ήττα μας με 1-0!
Τελευταίος του αγώνας με την «κυανόλευκη» στις 5 Οκτωβρίου 1969 με προπονητή τον Αλεξάντερ Πέτροβιτς όταν στο πλαίσιο της 2ης αγωνιστικής της περιόδου 1969/70 η ομάδα μας έχασε από την ΑΕΛ με 2-1.
Ο Αντωνάκης Παναγίδης στα 6 χρόνια παρουσίας του με τη φανέλα του Απόλλωνα έχει αγωνιστεί συνολικά σε περισσότερους από 80 αγώνες μέχρι την ηλικία μόλις των 19 ετών!
Το μεγάλο αυτό ταλέντο της ομάδας μας και ένας από τους πολυτιμότερους ποδοσφαιριστές της τη δεκαετία του ‘60, το 1969 παίρνει την μεγάλη απόφαση να φύγει για σπουδές στην Γαλλία ενώ το 1974 θα μεταναστεύσει μόνιμα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ στερώντας από την ομάδα μας ένα από τους ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές του για τα επόμενα χρόνια.
Η ιστορία του Αντωνάκη Παναγίδη είναι κάτι περισσότερο από στατιστικά και γκολ. Είναι μια ιστορία ενός ανεπανάληπτου ταλέντου. Ενός ποδοσφαιριστή που από την εφηβεία του κιόλας απέδειξε ότι ανήκε στην ελίτ, ότι μπορούσε να σταθεί επάξια ανάμεσα στους καλύτερους και να κάνει τη διαφορά σε καθοριστικές στιγμές.
Σήμερα, το όνομα του Αντωνάκη Παναγίδη είναι συνώνυμο της δόξας του Απόλλωνα. Η κληρονομιά του, βαριά και ανεκτίμητη, χαραγμένη βαθιά στην ιστορία του συλλόγου, θα αποτελεί πάντοτε πηγή έμπνευσης για όλους όσους θα φορούν τη φανέλα του Απόλλωνα και θα αγωνίζονται για τα χρώματά του.
Ο Αντωνάκης Παναγίδης ήταν κομμάτι της ψυχής του Απόλλωνα γι’ αυτό και η μνήμη του θα τιμάται για πάντα και θα παραμένει αιώνια στο πάνθεον του Απόλλωνα, εκεί όπου βρίσκονται οι πραγματικοί θρύλοι.
Εκεί όπου δεν υπάρχει λήθη, αλλά μόνο δόξα και σεβασμός. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι πως η φανέλα με το έμβλημα του Θεού Απόλλωνα δεν είναι απλά ύφασμα είναι ιερό σύμβολο, που το φόρεσαν θρύλοι όπως ο Αντωνάκης Παναγίδης.
Αιωνία του η μνήμη. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει!
