Σαν σήμερα, 19 Ιουλίου, πριν από 20 χρόνια, ο Απόλλωνας δέχτηκε το πιο ηχηρό χαστούκι της ευρωπαϊκής του ιστορίας. Ήταν η πρώτη φορά που αγωνίστηκε στα προκριματικά του Champions League και αντί να μείνει ως μια γιορτή, έμεινε ως το πιο πικρό μάθημα.
Με την αύρα του αήττητου πρωταθλητή και με τον κόσμο σε έκσταση, ολόκληρος ο οργανισμός του Απόλλωνα πίστεψε ότι η Ιρλανδική Κόρκ Σίτι ήταν απλά ένα εμπόδιο στον δρόμο για τον Ερυθρό Αστέρα στον επόμενο γύρο. Λάθος τεράστιο. Λάθος που δεν συγχωρείται όταν μπαίνεις στα ευρωπαϊκά σαλόνια.
Η υποτίμηση του αντιπάλου συνδυάστηκε με κακό προγραμματισμό, καθυστερημένες κινήσεις ενίσχυσης και επιλογές ποδοσφαιριστών που δεν στάθηκαν στο ύψος της περίστασης. Αν προσθέσεις και την πίεση που υπήρχε για να συνεχίσει η ομάδα το αήττητο, το κοκτέιλ της καταστροφής ήταν έτοιμο.
Το πρώτο χτύπημα ήρθε στο Turner’s Cross, με τον Απόλλωνα να γνωρίζει την ήττα με 1-0, ενώ στο ΓΣΠ το γκολ του Σόσιν στο 51’ άναψε τη σπίθα της πρόκρισης. Όμως, στο 75’ το γκολ του Murray ήρθε σαν μαχαιριά και έβαλε τέλος στα όνειρα, αφήνοντας την ομάδα μας εκτός Champions League από τον πρώτο προκριματικό γύρο, από μια ομάδα που τότε αποκαλούσαν «μπυραρία».
Η σύνθεση του Απόλλωνα εκείνη τη μέρα (προπονητής Στάγκε): Χβαλόφσκι, Μπαρούν (77’ Νάσερ), Αλβάρες, Μερκής, Μίχαλσκι, Μπογκτάν, Καρίμ, Μασιάτο (77’ Α. Σολωμού), Αρίγκ, Σόσιν, Πάιβα (58’ Χαουάρ).
Η Κόρκ, για την ιστορία, αποκλείστηκε από τον Ερυθρό Αστέρα, χάνοντας 1-0 στην Ιρλανδία και 3-0 στο Βελιγράδι. Όμως για εμάς, εκείνος ο αποκλεισμός έμεινε χαραγμένος ως το μεγαλύτερο πατατράκ της ευρωπαϊκής μας πορείας.
Γιατί εκείνη τη νύχτα ο Απόλλωνας πήρε ένα μάθημα που έπρεπε να έχει μάθει από πριν.
Στην Ευρώπη δεν υπάρχουν αδύνατοι αντίπαλοι, δεν υπάρχουν εύκολα παιχνίδια και η έπαρση δεν έχει θέση στο ποδόσφαιρο. Αν υποτιμήσεις τον αντίπαλο, αν αφήσεις τα παιχνίδια να γίνουν τυπική διαδικασία στο μυαλό σου, τότε πολύ γρήγορα το όνειρο γίνεται εφιάλτης.
Αυτό το πάθημα, ακόμα και μετά από 20 χρόνια, παραμένει ένα παράδειγμα προς αποφυγή για τον Απόλλωνα. Γιατί σε κάθε ευρωπαϊκή προσπάθεια, αν κάτι δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάει αυτή η ομάδα, είναι πως ο σεβασμός προς τον αντίπαλο και ο σωστός προγραμματισμός είναι η βάση για να γράψεις ιστορία, όχι οι προσδοκίες και τα μεγάλα λόγια.
Ας μείνει εκείνη η μέρα ως υπενθύμιση, για να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη. Γιατί η Ευρώπη δεν συγχωρεί και η ιστορία δεν ξεχνά.
Πατήστε στην εικόνα και πάρτε την ΠΡΟΣΦΟΡΑ
