Γνωρίζετε ότι…ο γηγενής τερματοφύλακας με τις περισσότερες συμμετοχές στο θεσμό του πρωταθλήματος είναι ο Σταύρος Λάμπρου, ο οποίος κατέγραψε το εντυπωσιακό νούμερο των 219 συμμετοχών, σε 13 χρόνια παρουσίας με τα κυανόλευκα;
Ένας αριθμός που από μόνος του λέει πολλά για τη διάρκεια, τη συνέπεια και την εμπιστοσύνη που απολάμβανε. Χρόνια ολόκληρα κάτω από τα δοκάρια, με τον Απόλλωνα να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ποδοσφαιρικής του ζωής.
Δεύτερος στη σχετική λίστα ο Μιχάλης Χριστοφή, ο τερματοφύλακας των τίτλων, με 174 συμμετοχές σε 8 χρόνια παρουσίας στο ρόστερ της ομάδας μας. Άλλος ένας τερματοφύλακας μιας άλλης εποχής, όταν οι ποδοσφαιριστές μπορούσαν να συνδέσουν το όνομά τους με μια ομάδα για πολλά χρόνια και να γράψουν τη δική τους ιστορία.
Τρίτος δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Σωφρόνη Αυγουστή, ο οποίος φόρεσε τη φανέλα του Απόλλωνα για 12 χρόνια και κατέγραψε 140 συμμετοχές στο πρωτάθλημα. Ο Σωφρόνης, που αργότερα έμελλε να γράψει ένα διαφορετικό κεφάλαιο στην ιστορία του συλλόγου, πρώτα υπερασπίστηκε την κυανόλευκη εστία και έζησε από μέσα πολλές από τις μεγάλες στιγμές της ομάδας.
Και λίγο πιο πίσω…Ο Θράσος Κονιώτης ο οποίος έφτασε μια ανάσα από το πολυπόθητο φράγμα των 100 συμμετοχών, καταγράφοντας 97 παρουσίες σε 6 χρόνια παρουσίας του με τη φανέλα του Απόλλωνα.
Τέσσερα ονόματα, τέσσερις διαφορετικές εποχές, μια κοινή ιστορία. Μια ιστορία που δεν γράφτηκε μόνο με αποκρούσεις και ανέπαφες εστίες. Γράφτηκε με βρεγμένες φανέλες, λασπωμένα γάντια, αγωνία, φωνές από την εξέδρα και εκείνη τη μοναδική σχέση που δημιουργούσε ο τερματοφύλακας με τον κόσμο.
Γιατί οι παλιοί τερματοφύλακες δεν ήταν απλώς οι τελευταίοι παίκτες πριν από τα δίχτυα…Ήταν οι φύλακες της κυανόλευκης εστίας.
Και όσοι τους πρόλαβαν, σίγουρα θα θυμούνται ακόμη εκείνα τα Σαββατοκύριακα… όταν το όνομα του τερματοφύλακα ακουγόταν πρώτο από την εξέδρα και η εστία του Απόλλωνα έμοιαζε λίγο πιο ασφαλής.
