«Θυμάμαι την κατάκτηση του πρώτου κυπέλλου το 1966 σαν χθεςo. Παίζαμε με τη Νέα Σαλαμίνα και δεν ήταν εύκολο το έργο μας. Η ομάδα της Αμμοχώστου εκείνο το χρονικό διάστημα διέθετε μία δυνατή ομάδα με πολύ καλούς παίχτες.
Ευτυχώς στον τελικό ήμασταν και εμείς πολύ καλοί, βάλαμε τέσσερα γκολ (4-2) και άρχισε η βιτρίνα να βάζει κύπελλα. Νόμιζα ότι ήμουν στους “επτά” ουρανούς. Πανηγύρισα με την ψυχή μου όπως και οι υπόλοιπες χιλιάδες των Απολλωνιστών και συνάμα η σκέψη μου πήγε χρόνια πίσω. Τότε που πρωτοξεκίνησε ο Απόλλωνας, συνειδητοποιώντας πια ότι αυτή η ομάδα αξίζει να είναι μεγάλη ποδοσφαιρική δύναμη.
Στο πρώτο πρωτάθλημα το 1991 ήδη ήμουν 63 χρονών τότε και αναπολώντας την προηγούμενη 37χρονη πορεία του Απόλλωνα μας, συνειδητοποίησα ότι σταμάτησαν τα όνειρα και άρχισαν τα έργα.
Ο Απόλλωνας μονολόγησα, είναι πια και με σφραγίδα μεγάλη ομάδα».
Αιμίλιος Πραστίτης
