Κάθε Ιανουάριο ο Απολλωνίστας ονειρευόταν τον killer που θα τρομοκρατούσε τις αντίπαλες άμυνες. Και κάπως έτσι, το 2004 ήρθε ο Λουίς Γκομίζ και το 2005 ο Φαμπιάνο Αμάρο. Δύο μεταγραφές που υπόσχονταν φωτιά και λάβα αλλά τελικά ούτε σπίρτο δεν άναψαν!
Ο Γκομίζ πρόλαβε να αγωνιστεί 160 λεπτά και να πετύχει ένα γκολ. Ο Αμάρο ήταν ακόμη πιο… οικονομικός 76 λεπτά συμμετοχής και μηδέν γκολ! Μπήκαν, συστήθηκαν και σχεδόν πριν μάθουμε τα ονόματά τους, έγιναν ιστορία!
Ήρθαν ως εκτελεστές, αλλά αποδείχθηκαν περισσότερο… διακοσμητικοί! Αντί να ματώνουν τα αντίπαλα δίχτυα, κατάφεραν να ματώσουν την υπομονή του κόσμου.
Στο Hall of Fame των μεταγραφικών «παλτών» του Απόλλωνα έχουν όχι απλώς θέση, αλλά μόνιμη κράτηση στην πρώτη σειρά!
Γκομίζ και Αμάρο… δύο μεταγραφές, 236 λεπτά ποδοσφαίρου και μια αιωνιότητα ποδοσφαιρικών αναμνήσεων για τους λάθος λόγους!
